- Tunc sermonibus mutuis de virginis fuga deque
- Sed prius fiduciam vestri causa sollicito mihi
- Nam ego arbitror latrones, quique eorum recte
- Ergo igitur, si perdiderit in asino virginem,
- Quin ego censeo deducendam eam ad quampiam
- Nec enim levi pretio distrahi poterit talis
- Nam et ipse quosdam lenones pridem cognitos
- Hanc et animo quidem meo sententiam conducibilem
- Sic ille latronum fisci advocatus nostram causam
- Sed in diutina deliberatione ceteri cruciantes mora
- Quae quidem simul viderat illum iuvenem fornicisque
- Et tunc quidem totarum mulierum secta moresque
- Sed ille iuvenis sermone reperito: quin igitur
- Sed, ut video, nullum uspiam pecus sacrificatui
- Decem mihi itaque legate comites, qui contentus
- Sic eo profecto ceteri copiosum instruunt ignem
- Nec multo post adveniunt illi vinarios utres
- Et ilico prandium fabricatur opipare.
- Tunc hospes ille: non modo inquit exspoliationum
- Verrit, sternit, coquit, tucceta concinnat, adponit scitule,
- Interdum tamen simulatione promendi quae poscebat usus
- At illa sumebat adpetenter et non numquam
- Quae res oppido mihi displicebat.
- Hem oblita es nuptiarum tuique mutui cupitoris,
- Nec te conscientia stimulat, sed adfectione calcata
- Non rursum recurres ad asinum et rursum
- Re vera ludis de alieno corio.
- Dum ista sycophanta ego mecum maxima cum
- Nam procedente sermone paulo iam clarius contempta
- Et hercules suspicionem mihi fecit quasi soporiferum
- Cuncti denique, sed prorsus omnes vino sepulti
- Tunc nullo negotio artissimis vinculis impeditis ac
- Quam simul accessimus, tota civitas ad votivum
- Procurrunt parentes, affines, clientes, alumni, famuli laeti
- Pompam cerneres omnis sexus et omnis aetatis
- Denique ipse etiam hilarior pro virili parte,
- Et illam thalamo receptam commode parentes sui
- Nam et alias curiosus et tunc latronum
- Quos fidem colligatos adhuc vino magis quam
- Totis ergo prolatis erutisque rebus et nobis
[1] [2] [3] [4] [5]