Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „superabundare“

Verb


Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
Präsens (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singular superabundosuperabundor
2. Person Singularsuperabundassuperabundare, superabundaris
3. Person Singularsuperabundatsuperabundatur
1. Person Pluralsuperabundamussuperabundamur
2. Person Pluralsuperabundatissuperabundamini
3. Person Pluralsuperabundantsuperabundantur
Imperfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundabamsuperabundabar
2. Person Singularsuperabundabassuperabundabare, superabundabaris
3. Person Singularsuperabundabatsuperabundabatur
1. Person Pluralsuperabundabamussuperabundabamur
2. Person Pluralsuperabundabatissuperabundabamini
3. Person Pluralsuperabundabantsuperabundabantur
Futur I (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundabosuperabundabor
2. Person Singularsuperabundabissuperabundabere, superabundaberis
3. Person Singularsuperabundabitsuperabundabitur
1. Person Pluralsuperabundabimussuperabundabimur
2. Person Pluralsuperabundabitissuperabundabimini
3. Person Pluralsuperabundabuntsuperabundabuntur
Perfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundavi
2. Person Singularsuperabundavisti
3. Person Singularsuperabundavit
1. Person Pluralsuperabundavimus
2. Person Pluralsuperabundavistis
3. Person Pluralsuperabundare, superabundavere, superabundaverunt
Plusquamperfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundaveram
2. Person Singularsuperabundaveras
3. Person Singularsuperabundaverat
1. Person Pluralsuperabundaveramus
2. Person Pluralsuperabundaveratis
3. Person Pluralsuperabundaverant
Futur II (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundavero
2. Person Singularsuperabundaris, superabundaveris
3. Person Singularsuperabundaverit
1. Person Pluralsuperabundaverimus
2. Person Pluralsuperabundaveritis
3. Person Pluralsuperabundaverint
Präsens (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundemsuperabunder
2. Person Singularsuperabundessuperabundere, superabunderis
3. Person Singularsuperabundetsuperabundetur
1. Person Pluralsuperabundemussuperabundemur
2. Person Pluralsuperabundetissuperabundemini
3. Person Pluralsuperabundentsuperabundentur
Imperfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundaremsuperabundarer
2. Person Singularsuperabundaressuperabundarere, superabundareris
3. Person Singularsuperabundaretsuperabundaretur
1. Person Pluralsuperabundaremussuperabundaremur
2. Person Pluralsuperabundaretissuperabundaremini
3. Person Pluralsuperabundarentsuperabundarentur
Perfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundaverim
2. Person Singularsuperabundaris, superabundaveris
3. Person Singularsuperabundaverit
1. Person Pluralsuperabundaverimus
2. Person Pluralsuperabundaveritis
3. Person Pluralsuperabundaverint
Plusquamperfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularsuperabundavissem
2. Person Singularsuperabundavisses
3. Person Singularsuperabundavisset
1. Person Pluralsuperabundavissemus
2. Person Pluralsuperabundavissetis
3. Person Pluralsuperabundavissent
Infinitiv
 PräsensPerfekt
Aktivsuperabundaresuperabundavisse
Passivsuperabundari, superabundarier
Imperativ I
 AktivPassiv
2. Person Singularsuperabundasuperabundare
3. Person Singular
2. Person Pluralsuperabundatesuperabundamini
3. Person Plural
Imperativ II
 AktivPassiv
2. Person Singularsuperabundatosuperabundator
3. Person Singularsuperabundatosuperabundator
2. Person Pluralsuperabundatote
3. Person Pluralsuperabundantosuperabundantor
PPP
 SingularPlural
Nominativsuperabundata, superabundatum, superabundatussuperabundata, superabundatae, superabundati
Genitivsuperabundatae, superabundatisuperabundatarum, superabundatorum
Dativsuperabundatae, superabundatosuperabundatis
Akkusativsuperabundatam, superabundatumsuperabundata, superabundatas, superabundatos
Ablativsuperabundata, superabundatosuperabundatis
Vokativsuperabundata, superabundate, superabundatumsuperabundata, superabundatae, superabundati
PPA
 SingularPlural
Nominativsuperabundanssuperabundantes, superabundantia
Genitivsuperabundantissuperabundantium, superabundantum
Dativsuperabundantisuperabundantibus
Akkusativsuperabundans, superabundantemsuperabundantes, superabundantia
Ablativsuperabundante, superabundanti, superhabundantesuperabundantibus
Vokativsuperabundanssuperabundantes, superabundantia
PFA
 SingularPlural
Nominativsuperabundatura, superabundaturum, superabundaturussuperabundatura, superabundaturae, superabundaturi
Genitivsuperabundaturae, superabundaturisuperabundaturarum, superabundaturorum
Dativsuperabundaturae, superabundaturosuperabundaturis
Akkusativsuperabundaturam, superabundaturumsuperabundatura, superabundaturas, superabundaturos
Ablativsuperabundatura, superabundaturosuperabundaturis
Vokativsuperabundatura, superabundature, superabundaturumsuperabundatura, superabundaturae, superabundaturi
Gerundivum
 SingularPlural
Nominativsuperabundanda, superabundandum, superabundandussuperabundanda, superabundandae, superabundandi
Genitivsuperabundandae, superabundandisuperabundandarum, superabundandorum
Dativsuperabundandae, superabundandosuperabundandis
Akkusativsuperabundandam, superabundandumsuperabundanda, superabundandas, superabundandos
Ablativsuperabundanda, superabundandosuperabundandis
Vokativsuperabundanda, superabundande, superabundandumsuperabundanda, superabundandae, superabundandi

152 (229) Formen für „superabundare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum