Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „praecidere“

Verb

Präsens (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidopraecidor
2. Person Singularpraecidispraecidere, praecideris
3. Person Singularpraeciditpraeciditur
1. Person Pluralpraecidimuspraecidimur
2. Person Pluralpraeciditispraecidimini
3. Person Pluralpraeciduntpraeciduntur
Imperfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidebampraecidebar
2. Person Singularpraecidebaspraecidebare, praecidebaris
3. Person Singularpraecidebatpraecidebatur
1. Person Pluralpraecidebamuspraecidebamur
2. Person Pluralpraecidebatispraecidebamini
3. Person Pluralpraecidebantpraecidebantur
Futur I (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidampraecidar
2. Person Singularpraecidespraecideris, praecidere
3. Person Singularpraecidetpraecidetur
1. Person Pluralpraecidemuspraecidemur
2. Person Pluralpraecidetispraecidemini
3. Person Pluralpraecident, precidentpraecidentur
Perfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidi
2. Person Singularpraecidisti
3. Person Singularpraecidit
1. Person Pluralpraecidimus
2. Person Pluralpraecidistis
3. Person Pluralpraecidere, praeciderunt
Plusquamperfekt (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecideram
2. Person Singularpraecideras
3. Person Singularpraeciderat
1. Person Pluralpraecideramus
2. Person Pluralpraecideratis
3. Person Pluralpraeciderant
Futur II (Indikativ)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidero
2. Person Singularpraecideris
3. Person Singularpraeciderit
1. Person Pluralpraeciderimus
2. Person Pluralpraecideritis
3. Person Pluralpraeciderint
Präsens (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidampraecidar
2. Person Singularpraecidaspraecidare, praecidaris
3. Person Singularpraecidatpraecidatur
1. Person Pluralpraecidamuspraecidamur
2. Person Pluralpraecidatispraecidamini
3. Person Pluralpraecidantpraecidantur
Imperfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraeciderempraeciderer
2. Person Singularpraeciderespraeciderere, praecidereris
3. Person Singularpraecideretpraecideretur
1. Person Pluralpraecideremuspraecideremur
2. Person Pluralpraecideretispraecideremini
3. Person Pluralpraeciderentpraeciderentur
Perfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraeciderim
2. Person Singularpraecideris
3. Person Singularpraeciderit
1. Person Pluralpraeciderimus
2. Person Pluralpraecideritis
3. Person Pluralpraeciderint
Plusquamperfekt (Konjunktiv)
 AktivPassiv
1. Person Singularpraecidissem
2. Person Singularpraecidisses
3. Person Singularpraecidisset
1. Person Pluralpraecidissemus
2. Person Pluralpraecidissetis
3. Person Pluralpraecidissent
Infinitiv
 PräsensPerfekt
Aktivpraeciderepraecidisse
Passivpraecidi, praecidier
Imperativ I
 AktivPassiv
2. Person Singularpraecidepraecidere
3. Person Singular
2. Person Pluralpraeciditepraecidimini
3. Person Plural
Imperativ II
 AktivPassiv
2. Person Singularpraeciditopraeciditor
3. Person Singularpraeciditopraeciditor
2. Person Pluralpraeciditote
3. Person Pluralpraeciduntopraeciduntor
PPP
 SingularPlural
Nominativpraecisa, praecisum, praecisuspraecisa, praecisae, praecisi
Genitivpraecisae, praecisipraecisarum, praecisorum
Dativpraeciso, praecisaepraecisis
Akkusativpraecisum, praecisampraecisa, praecisas, praecisos
Ablativpraecisa, praecisopraecisis
Vokativpraecisa, praecisum, praecisepraecisa, praecisae, praecisi
PPA
 SingularPlural
Nominativpraecidenspraecidentes, praecidentia
Genitivpraecidentispraecidentium, praecidentum
Dativpraecidentipraecidentibus, precidentibus
Akkusativpraecidens, praecidentempraecidentes, praecidentia
Ablativpraecidente, praecidentipraecidentibus, precidentibus
Vokativpraecidenspraecidentes, praecidentia
PFA
 SingularPlural
Nominativpraecisurus, praecisura, praecisurumpraecisura, praecisurae, praecisuri
Genitivpraecisurae, praecisuripraecisurarum, praecisurorum
Dativpraecisurae, praecisuropraecisuris
Akkusativpraecisuram, praecisurumpraecisura, praecisuras, praecisuros
Ablativpraecisura, praecisuropraecisuris
Vokativpraecisura, praecisure, praecisurumpraecisura, praecisurae, praecisuri
Gerundivum
 SingularPlural
Nominativpraecidenda, praecidendum, praecidendus, praecidunda, praecidundum, praecidunduspraecidendi, praecidenda, praecidendae, praecidunda, praecidundae, praecidundi
Genitivpraecidendi, praecidendae, praecidundae, praecidundipraecidendarum, praecidendorum, praecidundarum, praecidundorum
Dativpraecidendae, praecidendo, praecidundae, praecidundopraecidendis, praecidundis
Akkusativpraecidendam, praecidendum, praecidundam, praecidundumpraecidendas, praecidenda, praecidendos, praecidunda, praecidundas, praecidundos
Ablativpraecidenda, praecidendo, praecidunda, praecidundopraecidendis, praecidundis
Vokativpraecidenda, praecidende, praecidendum, praecidunda, praecidunde, praecidundumpraecidendi, praecidenda, praecidendae, praecidunda, praecidundae, praecidundi

Substantiv

 SingularPlural
Nominativpraecisiones
Genitiv
Dativ
Akkusativpraecisiones
Ablativpraecisione
Vokativpraecisiones

156 (268) Formen für „praecidere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum