Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecido | praecidor |
2. Person Singular | praecidis | praecidere, praecideris |
3. Person Singular | praecidit | praeciditur |
1. Person Plural | praecidimus | praecidimur |
2. Person Plural | praeciditis | praecidimini |
3. Person Plural | praecidunt | praeciduntur |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidebam | praecidebar |
2. Person Singular | praecidebas | praecidebare, praecidebaris |
3. Person Singular | praecidebat | praecidebatur |
1. Person Plural | praecidebamus | praecidebamur |
2. Person Plural | praecidebatis | praecidebamini |
3. Person Plural | praecidebant | praecidebantur |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidam | praecidar |
2. Person Singular | praecides | praecideris, praecidere |
3. Person Singular | praecidet | praecidetur |
1. Person Plural | praecidemus | praecidemur |
2. Person Plural | praecidetis | praecidemini |
3. Person Plural | praecident, precident | praecidentur |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidi | — |
2. Person Singular | praecidisti | — |
3. Person Singular | praecidit | — |
1. Person Plural | praecidimus | — |
2. Person Plural | praecidistis | — |
3. Person Plural | praecidere, praeciderunt | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecideram | — |
2. Person Singular | praecideras | — |
3. Person Singular | praeciderat | — |
1. Person Plural | praecideramus | — |
2. Person Plural | praecideratis | — |
3. Person Plural | praeciderant | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidero | — |
2. Person Singular | praecideris | — |
3. Person Singular | praeciderit | — |
1. Person Plural | praeciderimus | — |
2. Person Plural | praecideritis | — |
3. Person Plural | praeciderint | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidam | praecidar |
2. Person Singular | praecidas | praecidare, praecidaris |
3. Person Singular | praecidat | praecidatur |
1. Person Plural | praecidamus | praecidamur |
2. Person Plural | praecidatis | praecidamini |
3. Person Plural | praecidant | praecidantur |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praeciderem | praeciderer |
2. Person Singular | praecideres | praeciderere, praecidereris |
3. Person Singular | praecideret | praecideretur |
1. Person Plural | praecideremus | praecideremur |
2. Person Plural | praecideretis | praecideremini |
3. Person Plural | praeciderent | praeciderentur |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praeciderim | — |
2. Person Singular | praecideris | — |
3. Person Singular | praeciderit | — |
1. Person Plural | praeciderimus | — |
2. Person Plural | praecideritis | — |
3. Person Plural | praeciderint | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
1. Person Singular | praecidissem | — |
2. Person Singular | praecidisses | — |
3. Person Singular | praecidisset | — |
1. Person Plural | praecidissemus | — |
2. Person Plural | praecidissetis | — |
3. Person Plural | praecidissent | — |
Präsens | Perfekt | |
---|---|---|
Aktiv | praecidere | praecidisse |
Passiv | praecidi, praecidier | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
2. Person Singular | praecide | praecidere |
3. Person Singular | — | — |
2. Person Plural | praecidite | praecidimini |
3. Person Plural | — | — |
Aktiv | Passiv | |
---|---|---|
2. Person Singular | praecidito | praeciditor |
3. Person Singular | praecidito | praeciditor |
2. Person Plural | praeciditote | — |
3. Person Plural | praecidunto | praeciduntor |
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | praecisa, praecisum, praecisus | praecisa, praecisae, praecisi |
Genitiv | praecisae, praecisi | praecisarum, praecisorum |
Dativ | praeciso, praecisae | praecisis |
Akkusativ | praecisum, praecisam | praecisa, praecisas, praecisos |
Ablativ | praecisa, praeciso | praecisis |
Vokativ | praecisa, praecisum, praecise | praecisa, praecisae, praecisi |
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | praecidens | praecidentes, praecidentia |
Genitiv | praecidentis | praecidentium, praecidentum |
Dativ | praecidenti | praecidentibus, precidentibus |
Akkusativ | praecidens, praecidentem | praecidentes, praecidentia |
Ablativ | praecidente, praecidenti | praecidentibus, precidentibus |
Vokativ | praecidens | praecidentes, praecidentia |
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | praecisurus, praecisura, praecisurum | praecisura, praecisurae, praecisuri |
Genitiv | praecisurae, praecisuri | praecisurarum, praecisurorum |
Dativ | praecisurae, praecisuro | praecisuris |
Akkusativ | praecisuram, praecisurum | praecisura, praecisuras, praecisuros |
Ablativ | praecisura, praecisuro | praecisuris |
Vokativ | praecisura, praecisure, praecisurum | praecisura, praecisurae, praecisuri |
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | praecidenda, praecidendum, praecidendus, praecidunda, praecidundum, praecidundus | praecidendi, praecidenda, praecidendae, praecidunda, praecidundae, praecidundi |
Genitiv | praecidendi, praecidendae, praecidundae, praecidundi | praecidendarum, praecidendorum, praecidundarum, praecidundorum |
Dativ | praecidendae, praecidendo, praecidundae, praecidundo | praecidendis, praecidundis |
Akkusativ | praecidendam, praecidendum, praecidundam, praecidundum | praecidendas, praecidenda, praecidendos, praecidunda, praecidundas, praecidundos |
Ablativ | praecidenda, praecidendo, praecidunda, praecidundo | praecidendis, praecidundis |
Vokativ | praecidenda, praecidende, praecidendum, praecidunda, praecidunde, praecidundum | praecidendi, praecidenda, praecidendae, praecidunda, praecidundae, praecidundi |
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | — | praecisiones |
Genitiv | — | — |
Dativ | — | — |
Akkusativ | — | praecisiones |
Ablativ | praecisione | — |
Vokativ | — | praecisiones |
156 (268) Formen für „praecidere“